Geçiyorum Şehrinden Şiiri - Cengiz İnceer

Anılarımın zihnimi ele geçirmesine,
Bir türlü karşı ve tanı koyamıyorum...
Yol, zaman, eş, dost, içki, gece, gündüz fark etmiyor...
Düşünüyorum,
Ve sonra vazgeçiyorum.
Kendimle tartışmam bitince,
Sesi de çıkmıyor umudumun...
Süzüyorum,
Ne yaşanmışsa bir önceki yaşımda.
Sonrada siliyorum yaşımı...
Gülüyorum...
Ağlıyorum...
Yine de tek kelam şikâyetim yok civarıma!
Biliyorum,
Bilmediklerime yoruyorum kafamı.
Sorsam da bulamıyorum önem sırasını.
Geçiyorum şehrinden ve senden...
Ağıtlar yakan, türküler söyleyen gecelerinden...
Geçiyorum, geçiyorum da,
Bir türlü gidemiyorum fikren ve zihnen...
Ölüyorum kendi içimde,
Sözüm ve iletim kendime...
Gülüyorum!
Ağlıyorum!
Sonra tekrar...

CENGİZ İNCEER I UMUT DA YORULUR