Anılarımın zihnimi ele geçirmesine,
Bir türlü karşı ve tanı koyamıyorum...
Yol, zaman, eş, dost, içki, gece, gündüz fark etmiyor...
Düşünüyorum,
Ve sonra vazgeçiyorum.
Kendimle tartışmam bitince,
Sesi de çıkmıyor umudumun...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Yaşanmışlıklar var şiirde. Bizi bir diyardan başka bir diyara götürüyor. Efsane bir yorum olmuş. Emeğine yüreğine sağlık hocam???? ???
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta