Geceye veryansın Şiiri - Gülcan Arıkan

Kırıldık,döküldük inceden
Sağ çıkan var mıdır ki bu hayırsız geceden
Yaralarımızdan olduk koca bir derya
Yaş aldık ama akıl alamadık başa
Hayat yazmış biz oynamışız sahneden
Şimdi ay, şimdi bulut git söyle o geceye
Mesayi bitti artık,
kapansın sonsuza kadar o perde...

Misafirlikte ilk gün yerini yadırgamak gibi
Yahut saksısına küsen zavallı bir çiçek gibi,
Öyle mahsun,öyle perişan...
İnsan ya işte değil ki duvardan,taştan
İnsan ya işte hep bir telaştan,
hep bir kederden,
Kimse de anlamaz ne kendinden
Ne de ötekinin halinden
herkes kendi sevdasında,
Kocaman bir huzursuzluk düşen hepimizin payına
Kiminin ömür boyu bir eli yağda bir eli balda
Kiminin yakasından tutmuş yoksulluk
Elinde yok, avucunda yok,başında hep dert,tasa,
Şimdi ay,şimdi bulut git söyle o geceye
Ne onun yıldızı artık teselli bize
Ne rüzgarı,ne de sabahları...
Belli ki cenneti de burda dünyanın,
Cehennemi de...
Şimdi ay,şimdi bulut git söyle o geceye
Mesayi bitti artık,
Kapansın sonsuza kadar o perde...