Garip Bir Tutunamayan Şiiri - Gülcan Arıkan

Bir garip tutunamayansın
Garipliğin kaderinden de değil
Garipliğin kendinden...
Ne başrolsün bu hayatta ne de figüransın
Bir vardın işte bir de yok olacaksın...
Heybende kırgınlıklar
Mazinde hesapların
Hep başka bahara ertelenmiş
Yalandan sevdaların...
Hep bir telaşta geçen zaman,
Kalbin hep çok kırılgan
İstemezdin belki böyle olmasını ama
Dünyan yalnız kendine kadardı
Ne derdini kimseye anlattın
Ne de anladın başkasını...

Heryer çok ses,heryer çok insan
Sakin bir köşe istedin kendine
Yaş da tabi erdi artık kemále
Artık tek yaşam amacın :
Ne ekşisin yoğurdun
Ne de dökülsün ayranın...
Öyle hızlı geçti yılların
Şimdi öyle yorgun,
Şimdi öyle perişansın

Bir garip tutunamayansın
Bir şiir gibi şairi olmayan
Bir beste gibi şarkısı susmuş
Bir acılı coğrafya adresi belli olmayan
Bir garip tutunamayansın,
Garipliğin kaderinden değil
Garipliğin kendinden...
Kendi seçimindi imkansızlıkların
Kendi seçimindi bu kutsal yalnızlığın
Bugün değilse de mutlaka birgün anlayacaksın
Ne başrolsün bu hayatta ne de figüransın
Bir vardın işte bir de yok olacaksın...