Geceye Düşen Şiiri - Yücel Özkü

GECEYE DÜŞEN
Ay göğün koynunda usulca durdu,
Ben adını gecenin kalbine serdim.
Yıldızlar çoğalırken,
Hasretini içime giydim.

Rüzgâr, teninden geçmiş gibiydi;
Kokun karıştı karanlığın sesine.
Her suskunluk sana açılan bir kapı,
Her nefes sana vardı.

Ne ay senden parlaktı,
Ne yıldızlar senden yakın.
Gökyüzü yalnızca seni fısıldadı,
Ben o fısıltıda kayboldum.

Gece en güzel yerinden başladı;
Ay gökteydi, sen yüreğimde.
Sabah ne kadar uzak görünse de,
Sevda ilk ışığında kaldı.

Yücel ÖZKÜ
9 Temmuz 2026/12:41