Geceye Bir Şiir Şiiri - Murat Özgören

Etraf karanlık, sessiz,
Sanki birkaç yıldız serpiştirilmiş yanına ayın,
Gökte belli belirsiz.
Köpekler havlıyor,
Çekirgeler ötüyor bir yandan.

Bense gönül balkonuna kurulmuş oturuyorum,
Yanımda çayım, elimde sigaram.
Bir bulut beliriyor ayın tam karşısında,
Sana benziyor yüzü.
Bana bakıyor,
Sonra kayboluyor ardından.

Bir an sen sanıyorum,
Belki de özledim seni,
Gönlüm seni görmek istiyor yeniden.
İnsan bazen gökte bulur aradığını,
Bir bulutta yüzünü,
Bir yıldızda gözlerini.

Çayım soğuyor fark etmeden,
Sigaram çoktan kül olmuş.
Gece suskun, ben suskun,
Ama gönlüm feryat figan.

Meğer insan özleyince,
Gökyüzü bile yetmiyormuş;
Bir bulut seni getirse de,
Bir rüzgâr alıp götürüyormuş kimseye sormadan.