Gecenin Üçü Şiiri - Cengiz Kargün

Nur yüzün dikildi gecenin saat üçü.
Uğruna dökülür tel tel yapraklar.
Zihnimin buğusu bir ölüm göçü.
Ahbabım tabutum siz karanlıklar.

Çıkarken varlığın isli kokusu.
Sanarım unuttu öldü sessizce
Sesini hatırlarım nefes tortusu.
Adının üstüne perde çekince.

Öl gönlümün öl ey siyah tütsüsü.
Can çekişen ruhun dilsiz dermanı.
Çözülsün sensizlik yokluk büyüsü.
Yüklendi sırtıma, kalburüstü kanı.

Sensin resmeden yüzünü göze.
Yokluk bir hekim benle ağlayan.
Şu küçük gönülcük elinde dize.
Bir kelepçe dili, ruhu bağlayan.