Anlamamışım Şiiri - Cengiz Kargün

Bugün çağırdı gökler seni yeniden.
Ki unutmuştum gül çehreni derken.
Senin küllerini baştan başa korladılar.
Bu küçük kalbi ki ağır yokladılar.

Ne yapsın yokluğun o batın koru.
Yakındır aklıma o tekin soru.
Burukluğun sebebi aşkın mı yoksa.
Ne yapsın bu ruhu daha çoçuksa.

Gönül tam sekiz yıl oldu küle döneli.
Titriyorken şu göğün o pirüpak eli.
Güller açarmış Nur gezerken yukarda.
Gözler kitlenirmiş hiç durmadan arza.

Seni atamıyorum şu gönlümden nasıl.
İpekten örülmüşse onu sökmek asıl.
selam melekleri getirirken göklerden.
Kalemde düşmezmiş o titrek ellerden.

Varlığın özü bana zulüm mü bilsem.
O nur yüzünü yeniden yeniden görsem.
Silindi varlığın zaman kazıdıkça saati.
Umut vermezdi ruha ki o karanlık ati.

Yokluk ki kemirirmiş o küçük kalbi.
Şair ruhluydu o genç aman yarabbi
Demek yazmışım göğe unutmamışım.
Hakkım yokmuş,evet, anlamamışım