Gecenin Üçü Şiiri - Cengiz Kargün

Gül yüzün dikildi gecenin saat üçü.
Uğruna dökülür tel tel yapraklar.
Zihnimin buğusu bir ölüm göçü.
Ahbabım kefenim siz karanlıklar.

Çıkarken varlığın isli kokusu.
Sanarım unuttu öldü sessizce
Yüzün kaldı gözde nefes tortusu.
Adının üstüne perde çekince.

Öl gönlümün öl ey siyah tütsüsü.
Can çekişen ruhun dilsiz dermanı.
Çözülsün sensizlik yokluk büyüsü.
Yüklendi sırtıma, kalburüstü anı.

Sensin resmeden yüzümü göze.
Yokmuş bir hekim benle ağlayan.
Şu küçük gönülcük elinde dize.
Bir kelepçe dili, ruhu bağlayan.