Geceden de karanlıktı insan, gördüm
Yırtılan bir beyaz sayfaydır, doğudan, henüz duyulmayan çığlıklar
Kalemi oynatanlardan, hamuru inceltenlere
silgi pazarlamaya çalışıp, çıkarsız bir tüccarlığa soyunurken
Geceden karanlıktı insan, dokundum ;
başı okşanmayan bir çocukluğun mirası
günümüze
avuç içlerimle,
yanarak
Kavun tarlasındayken bir çeşit hıyarlıktır artık
tasavvur etmesi,
plastik oyuncaklar eşliğinde ütülen çocuklar tarafından taslanan
Geceden de karanlıkta insan anladım...
Saat dediğin bir kara kordon bir kara kadran
Işımaktı asıl mesele yakayı sıyırıp da zamandan
geceden sabahtan ..
Diren Demircan
Kayıt Tarihi : 19.04.2026 01:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!