Gece ve Anne Şiiri - Önder Özkaran

Bir yanı kanar, içimdeki çocuğun
Ürperir ruhum, geceler anne!
Adı, gün gibi karşımda yokluğun
Dikilir önüme, geceler anne!

Ne vakit oldu, düştün hatırıma
Aldım resmini bastım bağrıma
Bir kara yazı, benim alnıma
Yazar durur, geceler anne!

Ben, kendimi geçtim peşinde
Yandım alevden düşler içinde,
Her vakit sana susar biçimde
Açtım elimi, geceler anne!

Akar, ağlama gözlerim benim
Secdem Allah’ a, duam senin
Tutuver akşama elimden benim
Geliver öylece, geceler anne!