Gece Körlüğü Şiiri - Düş Lem

"Karanlığı içtiğim, kadeh kırıldı! Can kesiği, doldu dünya!"

Kimsesizliğim,
Kıvrıldı ayak ucuma.
Uçurdu düşlerini,
Avuçlarımdan!

Kırıldığım yerde,
Can çekişirken,
Vardığım sandığım yolların,
Çıkmaz uçurumlarında.

Ömrümün en güzel düşünden,
Uyandım, bir gece!
Gün daha aymadan,
Bağlandı geceye!

Artık hiçbir düş,
Avutamaz yeryüzünü,
Zehrini içti gözlerinden.
Vuruldu bu gece.