Gece el sallıyor,
Penceremi tıklar dolunay.
Yıldızlar küçük çocuklar gibi,
Gökyüzünde tren oyunu oynuyorlar.
Ben seni düşünüyorum...
Kadife rüzgâr mırıldanıyor kulaklarıma,
Seni anlatır gibi.
Bizi barıştırmak istiyorlar,
Kıramıyorum onları.
Seni de ikna etmişler barışman için,
Unutuyorum kalbimin yere yıkılışını.
Unutuyorum sanki ateşte harlanmış demir bakışını
Su döküyorum öfkene soğusun diye...
Barıştırıyorum seninle duygularımı.
Çünkü senin kalbin, benim kalbimin diğer yarısı...
Sen yoksun ama yanımdasın;
Dışarıya çağırıyor beni gece, ay, yıldız ve rüzgâr.
Senin kalbin de var yanımda, hayalinle...
Seni seviyorum.
Sana yürüyor, sana koşuyor, sana geliyorum.
Veysel akar
21/4/2026
Kayıt Tarihi : 23.05.2026 13:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!