Ey zulmün, ateşin, vahşetin, ölümün kıskacında!
Yalnız ve mazlum, garip ve biçare, öksüz Gazze!
Ezelden bahtı kara; dili söylemez gözü yaşlı kimsesiz,
Hanesi perişan mabedi mülkü viran evladı ziyan Gazze!
Kralların, sultanların, tiranların hoyrat ellerinde,
Yakılan yıkılan bugün üzerine bombalar atılan!
Uğradığın yıkım bu garez nefret nedir bu öfke?
Kime ne yaptın? Düşmanın çok seveninden ziyade.
Hiç mi acıyanın yok? Canından can koparırken Musevi!
Seyreder Âlem-i İslâm vahşete alkış tutarken İsevi!
Bağrında tepinir zalimin tankı, topu, âsumânı tutar feryadın!
Biz unutmayız dünya unutmasın yaşadığın bu kıyameti!
Uyan Âlem-i İslâm! Bağrında can alıyor Siyonizm’in hançeri!
Vahşetin pençesinde can ile canân; aç biilaç karnında bebeği!
Gözyaşları pınarlarında kurumuş gayri kan ağlıyor Gazze!
Medet Yavuz’dan mı? Kabrinden mi kalksın Selahaddin Eyyubi?
17.10 2023
Kayıt Tarihi : 23.08.2026 00:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!