Gazze'nin Çocukları Şiiri - Yücel Özkü

GAZZE'NİN ÇOCUKLARI
Gazze'nin üstünde ağır bir duman yükselir,
Bir çocuk enkazlarda annesinin sesini arar.
Oyuncak olması gereken küçücük ellerinde,
Korku büyür, açlık büyür, umut sessiz ağlar.

Bir ekmek hayal olur, bir yudum su özlem,
Geceler uzadıkça çoğalır içindeki elem.
Ninniler yarım kalır, beşikler sessizleşir,
Çocukluk, savaşın gölgesinde yavaşça tükenir.

Ey savaş, ne bıraktın bu masum yüreklerde?
Yıkılmış evler, suskun sokaklar, eksilen nefesler...
Her düşen duvarla birlikte bir hatıra göç eder,
Her gözyaşı insanlığın vicdanına işlenir.

Ama yine de gözlerinde sönmeyen bir ışık var,
Küllerin arasından yükselen ince bir bahar.
Gün gelir barış iner yaralı şehirlerin üstüne,
Gazze'nin çocukları gülümser yeniden güne.

Yücel ÖZKÜ
30 Mayıs 2026/06:21