Gazel-i Vuslat Şiiri - Malik Ejder Gülkokar

Eylemezse sıdk u ihlâs bu niyetle imtizâc,
Lafz-ı zikr ile dilinden Hakk’a vâsıl olunmaz.

Gönül mülkünde kalırsa şâyed bu jeng u pas,
Câna bir derd değmeden, kat’â Mevlâ bulunmaz.

​Kadem urmakla tükenmez bu râh-ı aşkın yokuşu,
Her tâlibin kârı değildir, dest-i ikrârı tutmak.

Gözetmezsen şevk ile o şol kudsî akışı,
Vuslat, her yolcuya müyesser bir var değildir.
​Mecnûn gibi düşmeyince bu şûre-zâr çöllere,

Görmek muhaldir Leylâ rûyunda o gizli cânânı.
Kurban olup girmeden o sır dolu hâllere,

​"Yâ Rab, belâ-yı aşk ile kıl âşinâ beni,
Bir dem belâ-yı aşktan etme cüdâ beni."

​Sâdık Pervâne der, nâr-ı aşkla yanmaktır kârım,
Kül olmadan ateşte, vuslat hayaldir bu câna.

Terk-i varlık eyledim, kalmadı hîç âh u zârım,
Fenâ mülküne girmeyen, eremez şol Sultân’a.

Ejder Gulkokar fakirül Melâmi 06,11,2025 Ankara Kızılay