Gönül mir’âtını silsen, görünür zât-ı mutlak hep,
Vücudun şehrine girsen, kurulmuştur muazzez hep.
Ne Mecnûn gibi sahrâda, ne Ferhâd gibi kûh üzre,
Ararsan vech-i cânânı, sendedir nûr-ı elhak hep.
Gözün aç, bak bu sûretten ne remz eyler kemâl-i Hak,
Senin her bir sıfâtında, tecellî eyler enel hâk hep.
Cihân bir fânî fânustur, içinde şem’ u nûr sensin,
Bu kesret perdesin yırtsan, nümâyândır o vahdet hep.
Eriş "Men aref"e Sâdık, ko gayrı, bul özünde O’nu,
Ki âlem dert ise dermân, özündedir saâdet hep.
Ejder Gulkokar fakirül Melâmi 03,08,2016 Ankara
Malik Ejder GülkokarKayıt Tarihi : 11.04.2026 14:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!