Gardaş Şiiri - Sami Demirkol

Kim istemez ki, kâfirle cihadı?
Geri kalmana fetva vermez kadı.
Şimdi duymazsan figanı, feryadı,
Sağır mı oldun sanki, nedir bu hâl?
Daha ne zaman duyacaksın, gardaş?

Ruhumuz batılın ipoteğinde,
Kül bırakmayız “Hak” denildiğinde.
Doymazmış pehlivan yenildiğinde,
Dikkat et, kırılacak bindiğin dal.
Daha ne zaman ineceksin, gardaş?

El vermiş, ayak, göz vermiş hamdolsun.
Helal koy heybene, ister taş dolsun.
Bunca nimetler var, daha ne olsun?
Bitmesin hiç dilinden şükürden bal.
Daha ne zaman tadacaksın, gardaş?

Zulümde bacayı sardı, gülemem.
Dizimde takat yok artık, gelemem.
Bu hâl nereye varacak, bilemem.
Arşa dayandı ateş, dilinde lâl.
Daha ne zaman yanacaksın, gardaş?

Kül elenmiş insana, bir de toprak,
Akıl firarda, fikir de yok,çorak.
Sulanmazsa kurur elbet dal, yaprak.
Hakkı ara dur, kurtarmaz seni mal.
Daha ne zaman bulacaksın, gardaş?
-Samimi