Fürade Şiiri - Senior Karlos

Tanışmak kendi içimle, pek zor oldu
Aynı gün veda ettim hışımla, kendime
Öyle arkama bakmadan da değil
Gözledim, yordum kafamı, ama cevap bulamadım sana
Benim bensizlikten yorulan sensizliğine
Ağaçlarca budadım kendimi, kendi kendime
Sana fısıldayan anılarımız benden yoksun
Yoksun şimdi gözlerimde büyüyen çiçeğim
Zaman aldı seni benden
Çürüttü seni her geçen saniyemde
Geçmek çok imkansız şimdi
O kimsenin uğramadığı fürade, o kimsenin gitmediği vadinin içinden
Yalnız, tek başıma, kimsesiz yerde bir ıssız ve tenha bir ben
Her duyguyu en derinden işleyen kalbim
Ne istiyorsun benden, söyle
Durmaksızın yaşatırken bu acıyı ne zaman duracaksın, ne zaman atacaksın benim için ha?
Hani vakit değerliydi her şeyden
Şimdi önümde uzun bir yol, bolca vakit
Namlunun ucunda bedenim, tetikte ise sen
Mermilerimiz ise kin kustuğun kelimeler
Bense bir arayışta, bir kalp tesellisinde
Haykırıyorum kör bir sinemde,
Ben artık yokum, yak bu mürettebatı sessizliğin içinde