Fuat Eriçok Şiirleri - Şair Fuat Eriçok

eskiden adları “yeniçeri” idi..
iki ileri
bir geri giderlerdi..

ulufe ile geçinirler..
arada sırada kazan kaldırır

beni sokmayan yılan bin yaşasın
sözünü eden hergeleyi bulursam
çok fena sokacağım

zibidinin zoruna bak
senin gibilerin çoğaldığı dünyaya

yazılmamışı yazmalıyım
ne yapmalı
ya tüm bildiklerimi unutup yeniden doğmalı
ya yeni dil yeni yazı bulmalı
anlatılamayanı belirten

bir ferrari yapmışlar
para şımarıklarına
abartma
sade estetikten uzak
deri kaplamalarına sekiz dana feda
hanımların beylerin tombul zengin kıçlarına

önce etekler kısaldı
sonra göbek açıldı
göğüsler zaten fora

nü
yakında piyasada

ey vatan
kimi görsem şikâyette kimi görsem ağlıyor
yine de senden başka yok batan

eyy millet
bıkmadın seni sömürenleri seçmekten biteviye

üşütük ütopyacılar..
ülkücüler..
ümmetçiler..
üleştiremesinler ülkemi

ütülmeyelim

gülmek iyi değildir demiş
çorum müftüsü

adamcağızın
acınacak haline güldüm

öylesine düşkünüm ki uykuya
uykum kaçarsa diye
uykularım kaçıyor

(24 aralık ’06)

her meslek güzeldir kendince
kalmasın da hiç birinin hatırı
fakat ne yalan delice kıskanırım
hamamda güzelleri paklayan natırı!

27 eylül ‘07