Fuat Eriçok Şiirleri - Şair Fuat Eriçok

otobüs duruyor
insanlar suskun sessiz
evlerinde
işlerinde
beklendikleri belli
düşünceli

geldik
mikro cosmos’ta
müthiş bir rekabette
birincilik alarak

yaşıyoruz

düşünce suçu
hangi hesapsız aklın cebiri?

düşünce fakiri
despot zihniyetin kiri

uğursuz ucubeler
uyduruk usturupsuz ulema ululanmasında..

urbasız
uyuşuk
uysal,

oy verdik
soy anladılar sanırım
soyulduk

artık oy vermem
koy anlayabilirler

tek adam devri deniyor..

tek çok...
adam yok!

tanrıya
en yüce
en ince
vukuf
tasavvuf

aptal o ki koşar aşkın peşinden
akıllı kendini sevene gider
sonunda hep âşık terkedilirken
mâşuk hiç şüphesiz kendi terkeder

alevdir sevgili parlayan çeken

her şey
tersiyle varolur!

beyaz.. siyah..
ışık.. karanlık..

hep yalnız yaşadım ben.. belki de budur yazım
kavalımda seda yok.. tıngırdamıyor sazım
şikayet değil.. asla.. zaten biraz haylazım
can yoldaşım yok benim.. gerçek bu.. neme lazım

tümden yalnız sayılmam.. kalemim kağıdım var