Fuat Eriçok Şiirleri - Şair Fuat Eriçok

yalnızlığından soyunmak
niçin yetmez
sevişmek için?

soyunmuş
üstünü
nü

atmış
anlamsız tesettürünü

sadece çıplağa odaklarsan gözünü
farkedemezsin elbet
eserin özünü

(27 eylül '06)

insanın bönü

en belirgin hâli
sabit fikirli keçi yönü

çünkü

nü
çekip almak
doğalı perdeleyen gizem örtüsünü

(temmuz '06)

insan eklemelerinden
arınmış insandır
nü

garipseme
düşün doğduğun günü

aşiyan’da dolunay
yüzün gibi güzel ve aydınlık
ruhumu kucaklıyor sinesi
seni andım

başı omzumda esrik

galeride gördüm
adı nü
güzel ve fakat densiz bir incir yaprağı
kapamış önünü
yıllar önce ölmüş
kurtuldu gazabımdan

yâri esirgedin

olabilir
herkese nasip değil yağlı börek
iyi de
be mübarek felek

gönül tahtına haşmetle kurulunca nevin
aşkı aşkın mertebede durulur can evin
velev ki aklın sırrına nail olunca “nev” in
kamaşır gözün serâpa nur olur can evin