Saçların, yüzüme değen rüzgar
Gözlerin, derinliğinde kaybolduğum kuyu
Dudakların, tatlı bir kiraz
Gamzelerin, kalbime saplanan ok
Değseydi yüzüme esen rüzgar,
Şehrime gel sevgili,
Hani heyecandan konuşamadığın parkta bekliyorum seni.
Kokunu ciğerlerime hapsettiğim sokakta bekliyorum,
Yağan yağmura inat bekliyorum,
İnsan göçer be gülüm, sen göçme.
Kervanlar düzülür gider, sen gitme.
Her şey eskir be gülüm, sen eskime.
Herkes unutur, sen unutma.
Çünkü,
Bağırsam, duyar mısınız çığlıklarımı?
Sussam, anlar mısınız konuştuklarımı?
Kaçsam, gelir misiniz ardımdan?
Kovalasam, bekler misiniz yorulduğumda?
Eskide kaldı yüzün,
Şimdi her yer gam, keder ve hüzün.
Nerede o tatlı yüzün,
Gamı, kederi unutturan yüzün.
Kalbimde biriken hicran,
O kulaklarınız duymuyorsa kesin atın.
O gözleriniz görmüyorsa çıkarın atın.
O dilleriniz söylemiyorsa koparın atın.
Niye varsınız bu zulme sessiz kalacaksanız,
Terkedin arzı, yerin dibine batın.
Bir ömür heba oldu, tek hata ile.
Soldu gitti gençliğim eyvah ile.
Harım da yandım ahu figan ile.
Göçüp giderim avuçlarımda tövbe ile.
Bunca dert derman bulmaz vah ile,
Gitmek gerek bazen,
bu evden, bu sokaktan
ayrılığı hatırlatan bu şehirden gitmek gerek.
gökyüzünün maviliğinden,
ağaçların esintisinden,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!