Bir kelime konuşmadan anladığım
Bir bakışla anlaşıldığım
Görmeden hasretini çektiğim
Kalbimin aydınlığı, huzur bulduğum
Seni sevmeyi bir bilseydin
Derinliklerinde inci tanesi olan bir ummansın,
Bağrı yakut dolu topraksın.
Kalbinde sonsuz iman olan münzevisin,
Mah cemalinde hilal taşıyan gökyüzüsün.
Unutulmayan sözdür ismin,
Kar yağıyor şehre, üşüyen ben
Senden sonra, yalnızlaşan ben
Düşer bir kar tanesi, dokunan sen.
Isıtan sensin içimi, yokluğuna ağlayan ben.
Üzerime yağan sensin, elini tutan ben
Payımıza hicran düşüren,
Vuslatı bize küstüren;
Bulutlar matem yüklü,
Gökyüzü mahzun şimdi.
Ağlasın sema da süzülen hüzün.
Ağlasın bu gece arz da kol gezen kavuşmalar.
Kimse bilmez aklıma gelişini,
gülüştüklerimizi, sevişmelerimizi, ağlayışlarımızı,
Kimse bilmez, bak sen yine yanımdasın.
Aklımda bir sen varsın, kimse bilmez
Göğe bakıp hayaller kurduğumuzu,
Kitaplar çok canımı acıtıyor Ra.
Sanki hepsi benim için yazılıyormuş gibi.
Sahi Tarık Tufan'nın yeni çıkan kitabını aldın mı?
Yine acılara batmış biri, yine hicran.
Sen orda mısın?
Sonbahar geldi gönlüne,
Elinde tuttuğun kurumuş yaprak benim.
Kar yağdı sıcacık kalbine,
Üzerine bastığın solmuş yaprak benim.
İçinde küllenen benim,
Bir şiir yeter mi güzelliğine,
Bir öpücük açtırır mı gamzelerini.
Hangi şiir çizer yüzünü gönlüme,
Lal oldu dilim mütebessim çehrene.
Asaletin yâr oldu yabancı ellere,
Yorgun gözlerle uyandım bugün.
Yine sen düştün aklıma.
Hani yağmur düşerya toprağa
Öyle düştün yorgun kalbime.
Bugün bayram sevgili,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!