Seni görürken uyanmakta varmış rüyadan,
Seni özlerken hicran duvarına çarpmakta varmış,
Sıcaklığını hissederken, soğuk gerçeklerde üşümek varmış,
Seninle olmak varken, yokluk denizinde boğulmak varmış,
Severken seni, ölmekte varmış yokluk aleminde.
Sen ki bülbülüsün muhabbet bağımın.
Sen ki gülüsün gönül dağımın.
Dağlara yazılmalı adın,
Şiirlerce okunmalı saçların.
gelirsin belki;
bir akşamüstü yağmurlar yağarken,
çiçekler açar bahçemde.
bir seher vakti gün doğarken,
gelirsin belki,
Belki şiir olur yazdıklarım, ne dersin?
Gökyüzünde kuş, ağaçta yaprak,
Kitabının arasında gül, kaleminde mürekkep,
Yüzünde tebessüm, yanağında gamze olur belki.
Ben yalnızlığı severken, sensiz kalacağımı nereden bilebilirdim ki?
Seni bu kadar severken sensiz kalacağımı nereden bilirdim ki?
Bırakıp giderken seni, uzaktan görüp mum gibi eri ye eğimi nereden bilebilirdim ki?
Ama şunu bil;
Senin ağladığını hissederken, yaşamayı tercih etmedim ben.
Dün bir şiirimi daha bitirmek üzereydim.
Sonra İbrahim Tenekeci'nin şu mısralarına denk geldim;
'Sen böyle güzelken bana söz düşmez
Bakma sen şiir yazdığıma.' diyordu.
Sustum.
Gülüşüm kalbine batsın..
...
Kalbimin acıması için gülmen gerekmez
gamzelerin varken.
Bir bakışın delip geçerken kalbimi
Nasılsın bir bilsem
Utangaç halini bir görebilsem
Bir bilebilsem ne yaptığını
Ahh benim hüznü gamzeli sevdiğim
Bir cümle söyle
Gönüle hasret yazılsa da, sevgiye mezar kazılmadı.
Senin sevgin öyle muhteşem ki ona değil mezar kazmak, onu en güzel yerde saklıyorum.
Seni sevmek öyle güzel ki, nerede olursam olayım seninleyim.
Sensiz günüm geçmiyor.
Sana yazmakta güzel, seni sevmek kadar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!