Gitmeli İnsan Şiiri - Frkn Barut

Gitmek gerek bazen,
bu evden, bu sokaktan
ayrılığı hatırlatan bu şehirden gitmek gerek.

gökyüzünün maviliğinden,
ağaçların esintisinden,
denizin derinliğinden gitmek gerek.

sahilde oturup denizi seyretsin diye,
kulaklığını takıp dünyayı gezsin diye gitmek gerek.
çiçekli yollardan,
gül bahçesine ulaşsın diye gitmek gerek.

Ona beni hatırlatan ne varsa gitmek gerek.
Kafasında herşeyi bitirebilsin diye,
Herşeyi bitirmenin mutluluğunu yaşasın diye,
Yeni başlangıçlar yapabilsin diye,
Gitmek gerek.
ondan, bu şehirden
ve bu alemden..