Fotoğraf Şiiri - Emir Taşova

Bir dağ başındayım yine
Tek başına, yine
Ve rüzgar vuruyor yüzüme
Yalnız bana, yalnız benim yüzüme
Etraf ıssız belki kurt belki çakal patırtısıdır
ormanda uğuldayan
Ben bu ıssız dağın şu ıssız köşesinde
Issız bir adam olarak seyrediyorum şehrimi
En güzel fotoğraflarından birini çekiyor
gözlerim
Yalnız kimse göremez bu fotoğrafı benim
gibi
Ben ıssızlığımla, dağın, ormanın ıssızlığıyla
Çakal ve kurt sesleriyle
Tan vaktinde ben
Kendim olarak gördüm o fotoğrafı
Sizse kimsiniz ne hakla görmek istersiniz
Issızlığı dahi benim olanı?

08/01/2024 00.40