Lâl olup gönlüm bîçâre gezdi sensiz yılları,
Eyleyip aşkı talep, seyreyledim tüm canları.
Yollar içre koştu ruhum, diriltip heyecanları,
Ne sen geldin haneme, hem ne ben hak ettim seni,
Ne aşka vâsıl oldum, hem ne ben buldum kendimi.
İstikbâlde bugüne avunmak diyeceğim!
Kalabalık yalanla sınanmak bileceğim!
Gerçekleri tenhada yalnız aradığımda,
Artık kalabalıklarda bile bulabileceğim!
Göremez şerdeki hayrı,
Ayırmaz zararı, kârı,
Elbisesi dahî yarı,
Zamane kadınları.
Çıplakla açığın farkı,
Sû-i zân eyletir iblîs,
Sen bu zâna kanma gönül.
Hüsn-ü zândır en güzel his,
Sen bu histen cayma gönül.
Bir gün iki dost ile durup vakti beklerken
Dedim dosta: "Bir evliyâ ziyâreti eyleyin."
Dedi: "Yok ki âb-ı destim mübâreğe giderken."
Dedim: "Ziyârette şartı yoktur ki âb-ı destin."
Tam varırken merdivanın kıyısında durdular,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!