Nerden bilebilirdim bir hastane odasında
Gözlerinden milyon ırmak akıtarak
bana bakacağını...
Her gün sana ilk gelişim;
Kendimden hep geçişim ,
Yine öyle bir zaman,
Ömrün durduğu yer tamda heyelan..
Ağustos’un en yanık
Şubatın en soğuk halidir ayrılık
İçinde sessiz ağlayan nehirler akar
baharlar sararır
Güz ihtişamlanır
Artık mevsimine
Gece dolunayında tutulduğum,
Gündüz güneşine düştüğüm,
yüzü asıldığında bulut bulut olduğum,
Geceler hüzün demlerken yüreğimde..
Keder tepeden tırnağa hücrelerimde..
Şimdi çıkıp gelsen,
Yar dediğim yara eylemiş her yerimi.
Gönlümden sürgüne gönderdi yüreğini.
Bir kelebek güncesi kapattı gözleri mi .
böldüm ömrümün sensiz vakitlerini,
Çarşaf çarşaf hüzün keserken nefesimi.
Bu hasretle yatılır mı sandın .
Saat sabahın vedaya vuran dakikaları ..
Bir gece daha ölüyor tren garında..
Üstüm de yaralarımı saklayan eski bir parka..
Kimsesizliğimi yükledim kenarları yırtık siyah renkli bavula..
Hakkınızı helal edin ,
Ya da etmeyin !
Firar oldum bu gece ,
Kahpe yalnızlığın koynundan..
Yeminler ettim duvarlarıma,
Bulmadan seni dönmeyeceğim..
Sevgilim..
Sevgilim diyerek başlayan,
Sana ithaf edilen her şiir,
Aşka en büyük ihanettir..
Bilsem ki Seni yaşamak günah ,
Bütün sevaplardan vazgeçerim..
Cennet saklı iken gülüşlerinde ,
Ben her gün sana nasıl ölmem..
Kar düşünce şakaklarına ,
Kirpiklerinde Kardelen açar ..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!