Fırat Yetiş Şiirleri - Şair Fırat Yetiş

Firar oldum bu gece ,
Kahpe yalnızlığın koynundan..
Yeminler ettim duvarlarıma,
Bulmadan seni dönmeyeceğim..

Geceden sıyrıldığım bir gecede,
gözlerim kan çanağı,
Ne soğuk nede sıcak bir ekim gününde,
Kokmuyor ki artık sokaklarda sardunya,
Griye çalan bir hava var gökyüzünde,
Hangi matemin hükmüne girdi mevsim..

Sevgilim..
Sevgilim diyerek başlayan,
Sana ithaf edilen her şiir,
Aşka en büyük ihanettir..

Bilsem ki Seni yaşamak günah ,
Bütün sevaplardan vazgeçerim..
Cennet saklı iken gülüşlerinde ,
Ben her gün sana nasıl ölmem..
Kar düşünce şakaklarına ,
Kirpiklerinde Kardelen açar ..

Güneş çekilince çiçeklerin üstünden
Kuşların sesi inzivaya çekilir
Gece bütün ihtişamı ile kuşanır zifiri gelinliğini
Hüznü kuşanmış yalnızlık ölüm sarılığında sarar bedenimi
Bir soğuk yel girer parmak uçlarımdan
ta saç diplerime

Kırgınlıklar baharın üstünü kaplar iken ,
Kışın en uzun gecesinde ,Sesimi sığdırabildiğim şiirler yazıyorum sana ..
Zaman kırılır orta yerinden ,
Senden evveli, Şiirlerden sonrası..
Şafak umudun renginde penceremi tıklar iken,
Dinleyemediğim bülbül sesinde bakışların gözlerimi esir alıyordu,

Akşamın karanlık fırçası
göğü boyamaya başladığında
kınından çıkmayan Zülfikar yalnızlığı başlar içerimde
Kulaklarımda devinen hüzün türküsü
Uzaklara dalan gözlerimde ki katreyi kucaklayan kirpiklerimde ki yorgun ve yaralı serçeler
Canhıraş bir geceyi erken saatlerde muştuluyordu

Vakitlerden kış ;
Ve ben bir yoksunluk mevsimine
Yine hazırlıksız yakalanıyordum..
Derme çatma kalbimin içinde,
Kendime çarpan sesimden
Ucu yanık Şiirler yazıyorum

Kararlısın bu sefer gitmeye ..
Oysa iyileşmeden ,
Kabuklar bile terk etmez yaraları..
Bir senlik canımın neresini keseyim?

Ne z/aman ellerin düşse ellerimden,
Bir sokağın karanlık uğultusunda;
bıçaksız !
hayallerimi keser dîde-i giryân .
Yüzümde
s/ayrılık sancısı.