Filiz Kalkışım Çolak Şiirleri - Şair Fil ...

şehrin kaldırımlarından süzülen
yağmur çiseciklerine sordum

şiirler mi sarhoş yoksa ben miydim?

rüzgar fısıldarken iskelenin kulağına yarınlarımızı
kirpiklerine bahar sisi çöken o rıhtımda
ellerimi tut

uyansın bucaklarımıza sırılsıklam maviler
yansın begonviller

Orta Mahallenin keskin virajlarını alırken gönlüm
bir düş çalar denize tanyeli…
eser tepelerden aşağı maviliklerin çehresine mor büklümlü meltemler
nefesinden bergamot üfleye üfleye
yanar burnu maviye akan Yoroz’un
elma şekerine aş erer sevdanın allanan dudakları

Türk’ün Ölümsüz Neferleri

ey! Benim ölümle kucak kucağa Mehmetlerim
bir avuç toprak uğrunda Dağlıca'da Hakkari’de Tunceli’de …
dört bir yanında yurdun yıldızlara yükselen yiğitlerim

dar yokuşların basma gül dökmüş
grubun uyku gözlerinden
mehtabın kirpiklerini aralayan kaçamağına

sökülür yaşmağımın küpeli oyası
çilek düzüne bıraktığın

saçlarımda sarıyı
gözlerimde sevdiğimi arama anne
saçlarımın sarısını buğday başaklarında

sığ denizin üstünde tütün istifi gibi iltica güvercinler
sağa sola yalpalayan bir motor
kapkara yarınlara açılan ölüm ummanı
çaresiz bakışlarda üşüyen insanlığın namı

ah!göğsümdeki ağrı

yeşil kubbenin çığlıklarından dökülüyor üzerime
bebeklerin ölüm suskunluğu

kanlı boğazından vuruyor kıyılarıma
denizin hıçkırıkları

kısılan gözlerinin buğusundan
açık saçık serenatların şavkı damlıyor yar ..

çığlıklarından boşalıyor kucağıma
fesleğen kokan göğüsleri rüzigârlarının
isleniyor uçlar

ay ışığı, sensizliğimle seviştiğim nağmelerin kızaran dudaklarında için için
kendini kaybediyor yanıyor vakit
yanıyor avaz avaz gemileri haylaz gençliğimin
rotasız maviliklerimin firarlarında seni arıyor seni soruyor