Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

derin derin
kulaçlar atardım
senli sensiz sularda
parmak uçlarımda köpüren anıları
sonsuzluğa doğru itiyordu ayak uçlarım
nasıl olsa! ...

koşasım vardı
deliler gibi
sabahlarda gecelerde
sokaklarda caddelerde
insanlar
bu halime

yıllar
ve anılar
el ele vermişler...
yüzüme çizgileri,
gözlerime gölgeleri,
yüreğime izbeliği

duvardaki her çizgi
bir güne,
yüzündeki her çizgi
ömrüne değerdi...
kim ki
duvara bunu ederdi

kırdığım,
komşunun camı değildi
korkum da
babamdan yiyeceğim
dayak değildi
oysa kırdığım,

''-çok konuşuyorsun...'' diyorlar
dilime söz geçiremiyorum
bir susarsam
birileri de
beni geçer biliyorum...

insanda,
yüz çöker
can altında kalır...
doğada,
sis çöker
toprak altında kalır...

dallarım var
ben ağaç değilim
uzar giderim...
kanatlarım var
ben kuş değilim
uçar giderim...

güneş,
göğe ağır gelmiş
yeryüzüne inip
rengarenk
çiçeklere dönmüştü...
aşk;

rüzgar eser gelirdi
yağmur düşer gelirdi
boşuna dağları bekleme
onlar dediğim dedikti
bizi beklerdi...