Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

kendimi,
kendimden çalmak istedim...
elim elime,
yüzüm yüzüme yetmedi
elime yüzüme bulaştı beceremedim...
kendimi,

çal kemancı çal
yüreğim telinden ince
çal kemancı çal
arşen değince tenime
yangınlar başlar içimde...

yağmurun
bir şarkısı vardı
damla damla çalarcasına
aşkın
bir şarkısı vardı
her damlası yüreğimi çalarcasına

yolların ardında yar
özlem olur gönlüme dolar
damla damla buğulu anılar...

dağların ardında yar
bulut olur üstüme akar

ruhumda
yalnızlığın çölü
gözlerimde
damla damla yaşlar
sanki de
hepsi birer bulunmaz vahaydılar...

sen,
tenime değen
ilk yağmur damlası
sen ki
deliler gibi
içimi ürperten

dallar,
ağacın kollarıydı
onlar ki
hep göğü kucaklıyordu...
aşklar,
gönlün kollarıydı

kırdığım,
bir bahar dalıydı
tepeden tırnağa çiçek
arılar vardı
kelebekler vardı üstünde
kırmasaydım

dallar,
kuşları beklerdi
yapraklar rüzgarları
özgürlüğün rengi
maviydi
ki o

bir dala konasım
bir cama baksım vardı...
dala kondum dalım
cama baktım canım kırıldı...

bir dalda açasım