Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

eski fotoğraflar,
hangisine tutunsam
beni yerden yere savurdular...
en çok da
annemi anlatanlar
beni derinden derine yaraladılar...

ne yaptıysam
senin için yaptım
aklımın dışında
gönlümün içinde
savruldum kaldım...

falda,
yol çıkmıştı ya
sana doğru
hemen yola çıkacak
bir sevdam vardı
lakin

aşk,
benim..
ben,
senin peşinde...
gel,
üçümüz

rüzgar,
dallarla oynarken
hoyratça
güneş,
yapraklarla oynuyordu
sanki kovalamaca...

kar fırtınası olur
ovalar üşürdü...
kum fırtınası olur
tepeler örtülürdü...
beyin fırtınası olur
akıllar ölürdü...

dudaklarım adınla
yüreğim aşkınla kıpırdar
söylerim dudaklarım
okşarım ellerim titrer...

fısıltım sen

rüzgarların bulutların
ve oluşacak yağmurların
BEREKET....
gözlerin sözlerin
ve dolan gönüllerin
SELAMET....

atıma bindim
rüzgarları geçtim
tek hedefim sendin
aşkın
o kadar büyülüydü ki
fark edemedim

biz farkına varmasak da
dünya dönüyordu ya...
biz farkına varmasak da
yüreğimiz atıyordu ya...
biz farkına varmasak da
insanlar ölüyordu ya...