Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

sokak köpeği,
ev köpeğine de
köşk köpeğine de karşıydı...
sokak kedisi de
ev kedisine...

damlalar,
sarı saçlarında
katre katre
adeta birer jale...

damlalar,

ne güzel
çocuklardık biz
masallar dinler
masallar anlatırdık
gökten elmalar düşürür
kalburla sular taşırdık...

MELODİ;
PIRIL PIRIL
SAÇLARDAKİ
GÜNEŞİN RENGİ MİYDİ?
GÖĞÜ YERE SEREN...
YOKSA! ...

gülüm,
sen gönlümün kadifeden kesesi...
gülüm,
sen yarimin saçında gözümün güneşi...

gülüm,

dünyanın;
sağı-solu
önü-arkası
üstü-altı yoktu...
o,
almış başını döne döne

gözlerim,
kapaklarına inat
saklıyamıyordu seni...
açsam sen
kapatsam sen...

bedenin,
elbiseni taşır
eller kıskanırdı...
yüreğin,
sevdanı taşır
gözler kıskanırdı...

dünyanın
bir ritmi vardı
o da kendi ahengiyle
güne gün katıp
dönüp duruyordu....

bir şarkıydın sen dudağımda
güftesiyle en iyi bildiğim
bestesiyle en iyi söylediğim
ömür boyu bitmesini istemediğim...

bir duaydın sen dudağımda