Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

yüzünü öpe öpe
uyansam yarim ile
ellerim garip kaldı
saçları gözlerimde...

ne sazda ne barda

sabah ezanını beklerken;
üstkattaki komşumun
öksürüklerini,
üst caddeden geçen
araçların seslerini,
üstümdeki karanlığın da

bana,
çok şeyler katan
ustam Yaşar babama
bir eser bırakmak istesem
ne bırakabilirdim
ekili bir ağaçtan başka ki

babam;
neler vermişti bana
neler...
60'lar öncesinde
köylük yerde
dergiler...

''sevmek'' bana emirdi
emri veren senin ''gözlerin ''
boyun ''eğmek'' görevimdi
görev bilen ''yüreğim''

''hasret'' bana lütftu

bugün,
deniz sanki
benim için boyanmıştı
dalgaları da kenar süsü...

bugün,

önce,
sağ elimin üzerinde
küçük parmağım yakınında
bir yerde...
sonra,
alnımın

yaşam,
öyle bir şey ki
sakın ah sen onu
arkası yarınla karıştırma
aldanır kalırsın vallahi...
hadi gel

gözlerindi
yüreğimi dolduran
alimallah...
sözlerindi
ruhumu doyuran
elamdülillah...

o bir taştı,
zamanı geldiğinde
başımıza konan...
ki de
o bir mezardı
derin derin kazılan...