Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gözlerine,
avaz avaz seslendim
beni duysunlar diye
takıldım kulağına
küpe niyetine...

bir ateş yakmak vardı
bir de
bir ateşte yanmak! ...
bir sır saklamak vardı
bir de
bir sırda yanmak! ...

işim,
yakalamaktı...
doğada;
her çiçeği,
her böceği,
her ağacı,

annem 15'inde
babama varmış
babam 18'inde
bana karar kılmıştı
9 ay sonra da
Allah'ın izniyle

emek,
en kutsal değerdi...
ister bedeni,
ister akli,
ister ruhani olsun
hep övülmeye değerdi...

tropikal orman gibiydi
sana olan aşkım
hep gözyaşı
hep gözyaşı
güneşi görmek için
hep yükselirdi

bir günde
ne kadar çok
resimler geçiyordu
gözlerimizin önünden
hiç konuşmadan
hiç gülmeden

gece boyunca
karanlığa sığmayan bulutlar
gelip gelip
ayın içine saklanmıştı ucu ucuna...
ömür boyunca
gönlümüze sığmayan sevdalar

sen bağımda gülümdün
ben dalında bülbülün
seni öper sarardım
doymazdı buna gönlüm...

bağ yolunda bulurum

nice yürekler,
korsuz dumansız
yanmakta!
sen,
duy çatırdılarını
dök yaşlarını