Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

aşk,
zamanın
zaman,
suyun içinde
erirmiş...
sonra da

su gibi...
ne güzeldin şeydin sen öyle
bazen olsan da buz gibi
eridiğinde yine dönecektin eski haline...

su gibi...

dünyanın;
sağı-solu
önü-arkası
üstü-altı yoktu...
o,
almış başını döne döne

sular tersine akmaz
zaman geriye sarmaz
sevdan canıma nimet
buna sual sorulmaz...

canım canım can canım

bana,
ateşi sordular
ben,
alevindeyim dedim...
bana,
alevi sordular

doğa şarkılar söylüyordu
notasız ve güftesiz
rüzgarların esintisinde
ezelsiz ve bitimsiz
hem kendine
hem bize

MELODİ;
PIRIL PIRIL
SAÇLARDAKİ
GÜNEŞİN RENGİ MİYDİ?
GÖĞÜ YERE SEREN...
YOKSA! ...

gülüm,
sen gönlümün kadifeden kesesi...
gülüm,
sen yarimin saçında gözümün güneşi...

gülüm,

hayat,
hep
gülümsemekti
gül diyenin olmasa da
yüzüne bir gülücük kondurmak
o kadar zor bir şey değildi...

yavuz kardeşim
almatı'daki
havaya
sis pis netameli
yağan kara da
sinsi demiş...