Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gülün;
kimi rengini severdi
kimi şeklini...
ben,
yarimi severdim
ki o gülün ta kendisiydi...

sana,
''-çiçeğim...'' diyemem
tüm çiçekler de
solar
değil mi?
bir tanem...

sana,
uzun uzun baktım
gözlerim
aşkımı anlatır sandım
sonunda
gözlerim sende

face'te gözüme
kulağımda sesime
doluşunca
güzel dilekleriniz
inanın ki
bu FİGO,

insan,
günün en koyu ışığında bile
yüreğinin en derin karanlığa gömülebilirdi...

insan,
dünyasının en kuru halinde bile

keyfim gelse
bir şarkı söylesem
içinde sen olduğun için
evladır mutluluktan gebersem...

esinler gelse

seni;
o kadar çok
göresim vardı ki
özleminle
gözlerimin içi
alev alev yanıyor

annem,
bel beller
mısır ekerdin
orak biçer
tütün dizerdin
yoktu

dostlarım;
inanın ki
kapımın önünü
sokağımın köşesini
sahilde çınarların gölgelerini
özledim...

bir bilebilseydim
ömür boyu yaşayacaklarımı
her deminde söylerdim
sana olan aşkımı
yaşam boyunca
sırtım yerde olsun isterdim