Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

dostlarım;
inanın ki
kapımın önünü
sokağımın köşesini
sahilde çınarların gölgelerini
özledim...

bir bilebilseydim
ömür boyu yaşayacaklarımı
her deminde söylerdim
sana olan aşkımı
yaşam boyunca
sırtım yerde olsun isterdim

fakirlik,
doğuda da aynıydı
batıda da...
fakirlik,
güneyde de yanıydı
kuzeyde de...

seni,
allarda
görmek isterdim
dudağının goncasında ve
fistanının o açmış güllerinde...

ne olur
bazen de
ses sesi örtmese de
küçük bir fısıltı bile olsa
kulağımıza değseydi
belki de

bakar gibi yap
içinden gelmese de
inan ki
içim titreyecekti
baktın sandım diye...

gitme,
yadımda kal
yanımda olmasan bile...
gitme,
dilimde kal
elimde olmasan bile...

gökyüzünde,
duman duman bulut olsa
ne olur
annem onların altında
olmadıktan sonra
o bulutlardan

rüzgar,
bir şeyler söylüyordu
önüne gelenlere
değe değe...
bulutlar,
bir şeyler anlatıyordu

kakavandım,
çok şey bildiğimi
sanmıştım...
şapşaldım,
çok az şey bildiğimi
anlamıştım...