Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

bulut..,
sanki bir perde...
rüzgar onu serdiğinde,
yağmur yoğunlaşırdı
yüreğimin içinde...

kız,
dünyanın ellerindeydi
dünyasa
kızın gözlerinde...
onun gözlerine bakmasak
nasıl anlayacaktık?

bana;
biraz dilinden
biraz dudağından ver...
dilin benim adımla
dudağın senin balınla
oluversin server...

cennet,
çiçeklerin
ve kokuların
imparatorluğuydu...
bahçem,
mor salkımların

nazım,
gülhane parkında
ceviz ağacına çıkıp
oradan
onu arayan polislere
nanik yapmış...

şubatın 25'i
hava lodos ve sıcak
arabamla orman yolundayım
bir de ne göreyim ki
o çapkın lodos
yeşillenmiş söğüdün

ben;
solmuş,
geçmiş bir gül
döküldü dökülecek...
sen;
dalında

ben,
hep çıplaktım
başımı kaldırdığımda
göğün mavilerini giyerdim
bulutlar puanı olurdu..!

her mevsim
güzeldir dağlar
yeter ki
senin içinde
dolaşsın kuşlar...

babama,
hep ''-usta...'' derdim...
bu benim çok hoşuma gidiyordu ya
nereden bilecektim ki
babamın buna içerlediğini
bir gün annem,