Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

parmaklar,
neye yarardı acaba
hiç düşündünüz mü?
bu dünyada
haydi dostlar
bir bir sayalım

işte bu...
böyle bir dünyaydı...
bir varmış
bir yokmuş gibi...
bir NUR vardı
ALLAH'tan,

''-yağmur atıyor...''
deyince
minibüsteki o genç kız
gözlerim cama takıldı
damlalarla birlikte
yüreğim de

sen,
bir söz oku
yollarına var...
binlercesini oku,
sen
özüne var...!

havalar soğudu ya
dağlara kar
düştü düşecekti
yüreğim soğudu ya
aşkımız buz
tutu tutacaktı

haydi..
haydi ateş et
öldür beni...
ne işe yarardı ki
gözlerim
görmedikten sonra seni...

nice seviyeler vardı
bu alemde
en önemlisi
kültür seviyesiydi
bence...
ölçülmesi bile

annem,
bu öğleyin
mutfakta yalnızdım
yemeklerimi hazırladım
lezzetlerine vararak güzelce yedim
yani kendi kendime yettim...

o gönül adamı
var ya
toprağa
yakın durunca
göğe yaklaşacağını bilir...
o yer ki

bakışların
ağlarını atsa da
denizin en derinlerine
sen onları usul usul çektiğinde
inan ki ben olmayacağım içlerinde...