Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

hani!
müzik ruhun gıdasıydı ya;
çal schubert çal...
ye mehmet ye...
hani!
umut fakirin ekmeğiydi ya;

parmak arasında bile
tutmak imkansızdı
o kadar minikti
lakin;
toprağı gördüğünde
suyu yediğinde

AKP HÜKÜMETİ SAÇMALIYOR...
MANİSA VALİSİ ZIRVALIYOR...
HABERLERİ YOK...!
BAŞI KAPALI İMAM KARISI
ENİŞTEMLE YATIP-KALKIYOR...

şarkılar,
gönülden geliyordu;
aşklar gibi...
yaşlar gibi...
şarkılar,
dillerden düşüyordu;

bakarsın...
uzaklara dalarsın
gözlerini kapatsan da
olmadık şeyler görürsün...
dalarsın...
kulak kabartırsın

dünya,
şekilsiz dönüyor
ve kendi sonunu biliyordu...
hücreler,
şekilsiz bölünüyor
ve işin sonu görünüyordu...

hissettiklerimiz,
RUHSAL...
değerlerimiz,
PARASAL...
istediklerimiz,
DÜNYASAL...

üzümü sıkarsın;
ya sirke olur
ya şarap...!
insanı sıkarsın;
ya veli olur
ya şahap...!

biri
rakıya
su kattmıştı
galiba...
ben,
rakının

pınarın başında yarim olaydın
ellerim yetmezdi seni tatmaya
damla damla taşardın etrafına
dudaklarım yeterdi seni tutmaya...

yarim yarim su yarim