Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

dün akşam;
renkler,
anlamını yitirmeden
her şey karanlığa gizlenmeden
yine beyazlara bürünmüş
en güzel kokularını sürünmüş

kader,
küçük küçük
notlar yazar bize
arada bir
olmadık bir yerde
atar önümüze

gökkuşağı,
yedi renkliydi
ve
hepsi de
beyazdan türemişti...
solfej,

elimde
kalem yoktu
gönlümse
habire yazıyordu
elimde
kağıt yoktu ki

daha hala..
kafamıza ''-dank...'' etmedi...
toprağımızı betonlarla
yollarımızı asfaltlarla kapladık
toprağımızı nefessiz kaldı
fabrika bacaları,araba egzozları

yağmur,
yerin eseriydi...
gök,
sadece
damla damla
borcunu ödemekteydi...

şiirler yazmak isterdim ki
dizelerimde olman mecburiyetimdi...
aşkına yapraklar doldurdum oysa
anlatamam benim zafiyetimdi...

sana harfler heceler dizdim

YUSUFUN RÜYASI

yusuf,
bünyamin ile öz
diğer onbir kardeşiyle de üvey
yakubun çocuğuydu...

aşkı,
tarife gelmez
zira ona
kelamlar yetmez...
aşka,
anlam yüklenmez

ney'den
yanık yanık
bir yürek kokusu
gelince
inim inim
yüreğime inince