Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

güneş;
ne kadar
büyük olsa da
senin gözlerine sığabiliyor
ki de
sen güldükçe

ağaçlar vardı
yaprakları vardı
rüzgar aralarından
ıslık çalardı
gören bendim
duyan bendim

önce
gülü koydum
sensiz koynuma
sonra kandım kanacağıma
tutuldum
aşkının rüzgarına

neydi o tenler ki
güze inat
kışa inat
yaz gibi
bahar gibi
çiçek kokarlardı

varken;
anaları sevin...
babaları sevin...
çocukları sevin...
ihtiyarları sevin...
fakirleri sevin...

bir derdim var
BİN yangınım
yeter ki
yar istesin
ben,
hepsinde yanarım...

sen,
gözlerindeki
bir gülümsemeyle
GEL...
ben,
hep seni bekleyeceğim...

sözler artık...
gülüşler artık...
hesaplar artık...
dört yılda bir
yıllar bile artık...

YAŞARKEN,
YAŞAR KEMAL GİBİ
SELAM VERİN...
DERİN DERİN
GÖNÜLDEN GELSİN
GÜRÜL GÜRÜL

dün akşam;
renkler,
anlamını yitirmeden
her şey karanlığa gizlenmeden
yine beyazlara bürünmüş
en güzel kokularını sürünmüş