Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

DUVARCI USTASI,
TUĞLALARINI DİZE DİZE
DUVARINA ÖRER...

YOL USTASI,
TAŞLARINI DÖVE DÖVE

yaprak,
daldan düşüyordu
salına sıkıla
güzün hüznüyle
yüzünü sarartarak
kızartarak

bak..!
gör işte
kar yağmış
izler silinmiş
geri dönmek imkansız
yol yok

ay,
denize düşer
deniz yanar
ay titrerdi...
aşk,
gönle düşer

Güz güneşi vurunca
Dağların karına
En soğuk ayazları
Duyarım içimde
Ki
O an

eğer
sen yoksan
baharda
kırlar yeşersin istemem
kuruyan ruhumda
senden bulutlar olsun

Mevsimlerin içinde
Baharları beklerim
Seni getirsin diye
Bulutların içinden
Rüzgarları beklerim
Saçlarım okşansın diye...

kalemsiz
çizikler vardı
yüzümün her yerinde
belli-belirsiz...
boyasız
benekler vardı

bekleme...
okuyamam...!
uzun şiirler gerer beni
bir bakar geçerim
gözlerim
sana söyler

bilsem ki
güz günleri
yarim üstümde
hışır hışır yürüyecek
sararıp düşmek isterim
yaprak yaprak ağaç diplerine