Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

seni söyler şarkılar,
ben aşkını yaşarım...
aşkın bir güneş gibi,
ben özünde yanarım...

dillerde name adın,

seni
öyle bir
sarasım gelirdi ki
kalbini,
kalbim dinlesin isterdim...

ne güzeldi
o gün batarken
bulutlara saklanan ışıklar...
ne güzeldi...
o gece başlarken
karanlıklara renk katan yıldızlar...

aşkım,
seni arıyordum
çayırlarda kırlarda
sanki kelebekler gibi
uçarcasına
otlar ayaklarımda

yalanı yok! ...
''-seni seviyorum...''
''ruhum'' sensin diye...
yalanı yok! ...
''-seni seviyorum...''
''nefesim'' sensin diye...

haftanın
yedi günü vardı ya
haydi başla
hergün birini boyamaya
göreceksin ki
senin de

ah aşkım ah...
öyle bir ağacım ki
dalları benim
yaprakları senindi...
güneş yaksa da
gölgeleri senindi...

gökyüzü,
dünyanın tuvaliydi
güneş de boyası
rüzgarlar fırçası
bulutlar tablosu
bu resmin altına

beyaz...beyaz...
saf...saf...
fizik ötesi
melekler gibi
gökten gelmekte
o kar taneleri

o gizemli kızın
kulağına eğilip de
adını sorunca
o gizemli kız
gizemli gizemli
yüzüme gülerken