Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

yağmur damlaları
cama
gözyaşlarım
canıma vuruyor...
dışarısı soğudukça
camdan

duygular
ölçülebilir mi?
kilometrelerce sevebilmek
ve tonlarca dokunabilmek gibi...

duygular

bir çiçek düşlüyordum;
rengi sen...
kokusu sen...
öyle ki
gözümde tüten...
nefesimde büyüyen...

yola düşülürdü...
atın varsa tamam
yoksa yola yayan devam
vardığın yerde başlayan
özleme devam...

İŞTE...
GÖRÜN BAKIN...
REİS DENİLEN UZUN ADAM
KENDİNCE BAZI KUYULAR KAZDI
KENDİNİ DÜNYA LİDERİ SANDI...
ŞİMDİ...

nasıl bir şeydi?
bu koca dünya...
bazen,
bir öküzün boynuzunda...
bazen,
biz gariplerin omuzunda...

ateş;
yakmak için
çırpı ve çakmak ister...
sen,
ellerinde çırpı
ne kadar çırpınsan da

fidan,
ağaç olur...
ağaçta dal
dalda yuva olur
içinde kuşlar oturur...
dal olur

ARTIK;
SABAHLARI
BAHÇELERDE
HOROZLAR DEĞİL
YATAK BAŞLARINDA
KURULU SAATLER

bülbül,
dala konunca
dal eğilir
buna saygı duyardı...
bülbül,
şarkısını okuyunca