Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

aşk;
bazen
toprakta
bir kök gibidir
KARMAŞIK...
bazen

babam,
çiçekti bana
annemse ekmek...
biri eker
biri pişirirdi
ne güzel şeydi

senin,
devlet dediğin
ne ki...
biraz sen,
biraz da ben...
eğer sen,

Annem,
İki gündür yalnızdım
Ayşen ve Ayşe'm
İstanbul'daydı ya..
Ayşe gözlerimde tüterken
Sen göz pınarlarımda süzülürken

annem,
Ayşe kızıyordu
''-yeter artık ağlama...'' diye
bilmiyordu ki
her namaz sonunda
selam verdiğimde

bugün,
foks tv'de
İsmail kardeşim;
''alzheimer hastaları
bir bebek gibi bakılmalı'' dedi...
o an

gençlik,
uçup gitmişken
bir anlam kalmazdı
ZÜMRÜDÜANKA
kuşu efsanesinden...
gak deyince

anladım ki
bugünlerde
bu sessiz ağlamalar
hep seni sevdiğim içinmiş...
onları silmez bırakırdım
yolları sana kadar

yalanı yok! ...
''-seni seviyorum...''
''ruhum'' sensin diye...
yalanı yok! ...
''-seni seviyorum...''
''nefesim'' sensin diye...

gözlerime baksan
içlerinde
eğer sen yoksan
nasıl içe dönük
ve çökükler
anlarsın...