Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

çok zordu;
sana söyleyeceğim sözleri
kağıda dökmek
öyle ki
yapraklar bile,
buruş-kırış gülüyordu halime

yazları,
hayvanları
otlatmak için
meraya götürür
orada geçmek bilmeyen
zamansızlığı

köyüm
engebeliydi
bayır doluydu
bugün
CUMAYDI
hayır doluydu...

SEN MÜSLÜMANSIN;
EN ÇOK HIRSIZLIK SENDE,
EN ÇOK GELİR ADALETSİZLİĞİ SENDE,
EN ÇOK YALAN SÖYLEYEN SENDE,
EN ÇOK KADIN CİNAYETİ SENDE,
EN ÇOK ÇOCUK İSTİSMARI SENDE,

çeliğe su verirdim
sertleşsin diye...
çiçeği,
çelikle keserdim
canı yanmasın diye...
çiçeğe su verirdim

gözlerim,
Yaşar'dı...
damlaları,
Cevriye'm...
biri annemdi
biri babam...

ey yönetici;
sen halkına okursan
halk da sana okur
bu karşılıklı atışmayla
kazan kaynar fokur fokur...

annem,
bir hafta kadar oldu
eski reisimiz Rahmi Üstel'in oğlu
senin çok sevdiğin Memduh'un arkadaşı
Rahmi Üstel'in de babası
Ahmet ağabeyimizi

çiçekler;
renkleriyle,
kokularıyla,
ve biçimleriyle
güzeldi...
insanlar;

dalgalar çekilince
adını çizerdim
kumsala
elimdeki
yamuk-yumuk çırpıyla
bir hattat özeniyle