Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Sen,
Damla damla düş
Bulutların arasından
Saçlarımın arasına
Yeter ki...
Parmaklarımla arar

arnavutça incire (FİK) denirdi
beğenilmeyen de (RET) edilirdi...
canı sıkılana bir (TUR) at denirdi...
eskilerde motellere (HAN) derlerdi...
bu garip de parantezlerin arka arkaya okunmasını isterdi
FİK-RET-TUR-HAN...ta kendisiydi...

beklediğim,
sen miydin?
bakışlarımın ötesinde
hislerimle gördüğüm...
rüyalarımın ötesinde
hayalimde öptüğüm...

ben,
senin için
nice savaşlar yaptım
içimde kendimle
dışımda cümle alemle
bir tek ganimet alamadım

gece
şehri kuşatırdı
şehir de
korkudan
ışıklarını açardı
şehirde

yolun,
bir ucunda
bir sen vardın
bir de gece...
otobüsün,
ön koltuğunda

gece olunca;
şehir,
karanlığa
alışık gibi olsa da
hemen ışıkları yanıyordu
oysa

gel güzelim gel
yan yana yürüyelim
gel güzelim gel
yan yana yetmez
el ele yürüyelim
gel güzelim gel

dilimde,
ufacık bir kelime
düştü düşecek GİBİ...!
söylesem,
gönlümdeki
kocaman bir romanı

vakit,
geceydi...
hava,
sisliydi...
aklım,
çok uzaklardaki